همه ی ما کم ما بیش از آنچه در کشور سوریه میگذرد مطلع هستیم اما اخیرا واقعه ای به وقوع پیوست که قلب همه ی ما را بهدرد آورد و آن هم کابوس استفاده از سلاح های شیمییایی بود آن هم نه بر علیه نظامیان بلکه بر علیه مردم بلکه کودکانی از این بمباران شیمیایی آسیب دیدند که بیگناه بودند کودکی که دنیایش همه ی وجودش فقط و فقط بازی است حال باید فکرکند که چگونه زنده بماند

باز هم جنگ باز هم سلاح های شیمیایی حلبچه بس نیود ؟

باز خون میخواهید؟

باز نواقص ژنتیکی میخواهید؟

آری با شما خونخوار هام که از دیدن نفس نفس زدن یک کودک دوساله لذت میبرید

آری با شمام که برای رسیدن به هدفتان هرکاری میکنید

بس است دیگر بس است

دیدید باز تاریخ تکرار شد و باز سازمان حقوق بشر میگوید در آینده نمیگذاریم این فجایع تکرار شود و صدردصد ما باز نیز شاهد این حوادث خواهیم بود

چه فرقی دارد شورشیان از این گاز ها استفاده کردند یا بشار اسد مهم این است که در آنجا انسان میمیرد کودک میمیرد و ئسازمان ملل و هزاران سازمان بشر دوست دیگر به جای کمک به مردم بیگناه این کشور به دنبال این هستند که چه کسی این سلاح را استفاده کرده

به امید انسانیت و منع گسترش سلاح های کشتار جمعی